“De politiek heeft te weinig oog voor homorechten.”

De agressie tegen homo’s in Amsterdam is veel groter dan tot nu werd aangenomen. Dat zegt het COC in dagblad Metro. Ze doet deze uitspraken naar aanleiding van de molestatie van Chris Crain, vorige week. Wat kan de politiek doen om agressie tegen homo’s aan te pakken? Wij peilden de meningen binnen en buiten de partij.

Henk Krol, hoofdredacteur van de Gaykrant: De Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) stuurt volgende week de ambassadeur die belast is met de bestrijding van moslimdiscriminatie naar ons land. Ömür Orhun komt kijken hoe het in Nederland gesteld is met de behandeling van moslims en het Nederlandse integratiebeleid. Wordt het niet tijd dat er ook een gezant wordt benoemd die als opdracht krijgt te bekijken hoe het is gesteld met de behandeling van lesbo’s en homo’s in ons land? Graag zou ik de reacties horen van de CDA-minister Ben Bot van Buitenlandse Zaken, zijn VVD-collega Rita Verdonk van Integratie en van de Amsterdamse PvdA-wethouder Ahmed Aboutaleb.

Anja Timmer, PvdA woordvoerder homo-emancipatie: De PvdA en het homo-netwerk hebben tijdens de Rainbow Experience een 10 punten plan voor actie gelanceerd. Dit plan geeft een overzicht wat de prioriteiten van de PvdA zijn op het gebied van homo-emancipatie. Klik hier voor het tienpuntenplan

Amma Asante, PvdA raadslid in Amsterdam: Allereerst een vuist maken en als een blok achter onze homoseksuele mannen en lesbische vrouwen gaan staan. Wij moeten duidelijk laten merken dat zij onderdeel zijn van de Nederlandse samenleving. En dat mensen die daar een probleem mee hebben en daarom maar denken dat het geoorloofd is om hen het leven zuur te maken, te bedreigen keihard geconfronteerd zullen worden met de politiek, politie en justitie.

Robert Flos, VVD-gemeenteraadslid Amsterdam: De politiek moet absoluut extra inzet plegen om agressie tegen en discriminatie van homo’s tegen te gaan. Door extra, interactieve lessen over homoseksualiteit en discriminatie in het algemeen op scholen. Door publiciteitscampagnes op dit vlak. Door met de politie afspraken te maken over het strenger optreden tegen deze en andere vormen van discriminatie. Door te stimuleren dat jongerencentra jongeren in contact brengen met homo’s bijvoorbeeld via het COC of het gay-uitgaansleven. Door te proberen homoseksuele, maar ook tolerante heteroseksuele allochtone jongeren in gesprek te laten komen met die groepen jongeren waarbij in het bijzonder sprake is van discriminerend gedrag en uitlatingen jegens homo’s.
Ivar Manuel, D66 raadslid in Amsterdam: Elk fysiek geweld, of het nou tegen homo’s, hetero’s of nog weer anders seksuelen, is onaanvaardbaar. Dat lijkt me geen punt van discussie. Volgende vraag graag.

Godelieve van Heteren, PvdA Tweede-Kamerlid: Niet alleen ´groeiend’ geweld is onacceptabel, maar geweld überhaupt. Wat is de kick om iemand om 5.30 in de morgen in elkaar te rammen? Veeg teken van nog steeds verder vergrovend klimaat. Wat kan de politiek om te beginnen doen? De eigen bijdrage aan die verloedering en vergroving, de polarisatie en de intolerantie eens aan te pakken. Wat kan de politiek verder doen? Mensen meer kansen bieden, helpen eigenwaarde te ontwikkelen zodat men niet meent alle frustraties op anderen te moeten botvieren. Vroeger werd mensen via de route van onderwijs, opvoeding en emancipatie bijgebracht dat respect het leven aangenamer maakt. Lijkt me nog steeds de beste route.’

Peter Klerks, PvdA raadslid in Amsterdam: Het is allereerst van belang om zo precies mogelijk de aard en omvang van agressie tegen homo’s in beeld te krijgen. Aarzelingen bij aangevers moeten worden weggenomen, en de Amsterdamse politie heeft inmiddels een training opgezet om dit soort ’gevoelige’ aangiften zo specifiek mogelijk te kunnen registreren. Voorts is aanhoudende ontmoediging en bewustwording van (potentiële) plegers geboden, en daar doet de gemeente sinds vorig jaar gelukkig al veel meer aan in het kader van ’wij Amsterdammers’.

Manon van der garde, PvdA raadslid in Amsterdam: Geweld is wat mij betreft altijd onacceptabel, zeker als het gefundeerd is op vooroordelen. Het is de vraag of het geweld tegen homo’s zo zeer toeneemt. Volgens mij wordt het niet veel erger, maar kreeg het nu weer even de aandacht omdat een bekend persoon er mee in aanraking kwam. Dat neemt niet weg dat alle geweld tegen homo’s teveel is. De overheid is verantwoordelijk voor de veiligheid van Amsterdammers van welke achtergrond dan ook. Het zou goed zijn om eens te kijken naar de motieven van de daders. Voorlichting op scholen kan wellicht helpen.

Jelle Houtsma, woordvoerder Homobeleid in de PvdA van Stadsdeel Centrum: Op 23 april heb ik in een debat over agressie tegen homo’s verteld dat homo’s en lesbo’s zichzelf vaak beschermen tegen agressie. Beschermen door zichzelf in grote delen van de stad op straat ’onherkenbaar’ te maken. Homo’s die zijn uitgeweest in de Regulierdwarsstraat gaan zich anders gedragen als ze in de Leidsestraat aankomen. Omdat de sfeer daar dreigend kan zijn. Het is een preventieve maatregel om jezelf als homo te beschermen. “Liever even niet frank en vrij zijn maar wel ongeschonden thuis kunnen komen, dan gewoon lekker jezelf kunnen zijn met kans op een gebroken neus”.
Ik werd niet erg serieus genomen met dit verhaal. Op maandag 25 april vertelde ik dit verhaal aan een aantal partijgenoten in stadsdeel Centrum. Ik werd niet echt serieus genomen. “Da’s overdreven,zo groot is dat probleem niet, er zijn grotere problemen in de stad”. Op 30 april werd de Amerikaan Chris Crain in de Leidsestraat in elkaar geslagen. Hij liep daar frank en vrij, hand in hand, met zijn vriend.
Wat kan de politiek doen om agressie tegen homo’s aan te pakken? In ieder geval niet door te zeggen dat het allemaal reuze meevalt, dat er ergere zaken in de stad spelen. Daarmee accepteert mijn partij tweederangs burgers in Amsterdam! Homo’s en lesbo’s in Amsterdam die al jaren zichzelf op straat beperkingen op leggen om geen geweld uit te lokken is onacceptabel. De politiek had daar al lang geleden tegen in actie moeten komen.
Hoe? Neem de verhalen over dreiging en intimidatie serieus. Neem je verantwoordelijkheid om bedreiging, intimidatie en geweld tegen homo’s en lesbo’s te bestrijden. Hoe? Laat het praten maar over aan de homo’s en lesbo’s. En laat de politiek daadwerkelijk maatregelen nemen. Want er zijn honderden homo’s en lesbo’s in de stad die ons haarfijn kunnen vertellen hoe pijnlijk intimidatie is. Ze kunnen ook haarfijn vertellen welke maatregelen ze missen!

Kasper van Noppen, directeur communicatiebureau: Als homo’s het in Staphorst veiliger en zelfs prettiger vinden dan in Amsterdam, dan moet er wel heel veel mis zijn in ons mooie Mokum. Al 10, 15 jaar geleden werden vrouwen op straat voor hoer uitgemaakt, en iedereen lachte wat schaapachtig of keek de andere kant op. De straat wordt stap voor stap veroverd door de intoleranten van geest, de fysiek agressieven en de maatschappelijk afgeschreven. Dat wordt nog wat de komende jaren. En de politiek? Die vecht verbaal een lekker robbertje mee. Burgemeester Cohen sprak deze week over ’politieke doodstraf’ voor Frits Huffnagel. Klimaatverpesting en spelverruwing heet dat, volgens mij. De zo geliefde korpsbeheerder moet niet alleen beter op z’n woorden letten, maar ook beter op de straat. Daar is het echte geweld en hij moet voorkomen dat een volgend zwaar incident geen doodstraf wordt. Gay Capital of the World? Niet iedereen lijkt daarvan overtuigd en blij mee.

Rachid Jamari, PvdA raadslid in Amsterdam: Alle vormen van geweld zijn verwerpelijk en dienen bestreden te worden. In het geval van geweld tegen homo’s kunnen politici op verschillende niveaus maatregelen nemen. Op het niveau van de opvoeding. Ouders dienen voorgelicht worden over homoseksualiteit. Dit dient onderdeel te worden van inburgeringcursussen, van activiteiten in buurthuizen over sociale cohesie en dialoogbijeenkomsten. Op niveau van de basisscholen en middelbare scholen kan dit onderwerp ook aan de orde komen, in de biologielessen bijvoorbeeld, zodat homoseksualiteit niet als afwijking van een sociaal verschijnsel gezien wordt. Ook in maatschappijleerlessen kun je aandacht besteden aan verschillende gezinsvormen en partnerschap die heden ten dagen voorkomen. In de praktijk blijkt dat politici de scholen niet kunnen verplichten dit soort onderwerpen te behandelen in hun onderwijsprogramma’s. De scholen zijn hier zelf verantwoordelijk voor. Zij moeten initiatieven voor het behandelen van deze thematiek als intrinsiek onderdeel van het onderwijsprogramma behandelen en niet als een geïsoleerd onderdeel naar aanleiding van incidenten. Deze maatregelen vallen allemaal in de preventiesfeer. Voor de bestrijding van de delicten zelf, dienen zwaardere straffen opgelegd te worden tegen de daders en behoorlijke bescherming, opvang en mogelijkheid voor indienen van klachten voor de slachtoffers. Een meldpunt antidiscriminatie van homoseksuelen biedt mogelijkheden voor het monitoren van ontwikkelingen. Ook kunnen zij advies uitbrengen over de te nemen maatregelen door politici. Ironisch genoeg, Amsterdam, dat bekend staat als een van de meest tolerante steden van Europa, dreigt dit keurmerk te verliezen met alle sociale en economische gevolgen van dien. Dat is een signaal dat zeer serieus genomen dient te worden door politici en bestuurders op centraal- en stadsdeelniveau.

Egbert de Vries, PvdA deelraadslid in Oud Zuid: De politiek, met name de PvdA, heeft te weinig oog voor homorechten. Iedereen dacht dat het wel geregeld was nu homo’s ook gewoon kunnen trouwen maar dat is natuurlijk onzin. Het is met homohaat net als met antisemitisme; het zal steeds weer de kop opsteken. Op dit moment is het ernstiger naar beleven van velen, vooral vanwege spraakmakende figuren als imam El Moumni. Dit soort foute voorbeelden vinden toch op een of andere manier weerklank bij Arabische jongeren. Dit uit zich allerlei pesterijtjes. Gevallen als de Amerikaanse journalist Crain en de man uit de Retiefstraat staan niet op zichzelf. De PvdA in Oud Zuid weet van tenminste twee mensen dat ze uit de Pijp vertrokken zijn omdat ze zich om hun homozijn bedreigt voelden. Wat kun je hieraan doen? Ten eerste het probleem breeduit bespreken. Ten tweede onvoorwaardelijk eisen dat homohaat en alle gedragingen die daarmee samenhangen stoppen, en waar ze optreden dat ogenblikkelijk aan de kaak stellen. Politie en OM moeten veel alerter zijn op meldingen van homohaat. Preventie heeft alleen effect als homoseksualiteit op een normale manier bespreekbaar kan worden gemaakt in school, buurthuis, kerk, moskee of synagoge. Daaraan kunnen homoseksuele en heteroseksuele politici ook hun steentje bijdragen.

Sanne Tijmen van Osnabrugge, Bestuurslid PvdA Amsterdam 2002-2004 en mede-initiatiefnemer Young Urban politics: Geweld tegen homoseksuelen is absurd. Door mijn feministe opvoeding kan ik mij ook helemaal niet verplaatsen in de motieven om homoseksualiteit af te wijzen of om daar uberhaupt flauw over te doen. Let wel, er worden constant flauwe grapjes gemaakt tegen homo’s. In Amerikaanse TV series zoals Friends gaat er ook geen aflevering voorbij zonder een flauwe grap. ’Hij zou toch geen…? Nee! gelukkig niet…. haha even lachen”-grapjes zijn dat. Maar ook op de werkvloer, op school, bij het uitgaan of in het winkelcentrum. Telkens weer een bevesting van het ’anders’ zijn. Heel vermoeiend lijkt me dat. Laten we daar allemaal eens mee ophouden!

Ger Kranendonk, jurist, PvdA-lid: Eerst even in gaan op de vraag wat de politiek kan doen om agressie tegen homo’s aan te pakken. De politiek is voor mij geen subject: Wat is “de politiek”? Zijn dat politici of bestuurders of partijen?
Het zijn de mensen, dus alle mensen binnen de PvdA en andere partijen, die zich moeten inspannen om deze samenleving weerbaarder te maken tegen geweld en intolerantie. In mijn optiek moet je dan om te beginnen geen begrip hebben voor de daders die deze Amerikaanse Henk Krol op een laffe wijze in elkaar sloegen. Dus de reactie van het anti-discriminatiebureau dat deze actie het gevolg is van discriminatie van Marokkanen op de arbeidsmarkt vind ik weer buitengewoon tenenkrommend en hemeltergend. Als je als groep jongeren zonder sanctie of bestraffing op een dergelijke laffe wijze mensen in elkaar kunt slaan zonder dat iemand durft in te grijpen, dan is de openbare orde niet meer in handen van de overheid. Ook de passerende mensen die niet ingrijpen en liever de andere kant opkijken tekent de angst van mensen om een nieuwe Joes Kloppenburg te worden. De burgemeester moet garant staan voor de veiligheid van alle inwoners in deze stad. Maar de neiging van Job Cohen om ieder incident te extrapoleren naar dieper liggende oorzaken en bredere maatschappelijke problemen toont iedere keer meer aan dat Job Cohen niet in staat is de openbare orde te garanderen als de mensen zich daarvoor niet willen inspannen.