t.a.v. Martin Verbeet & Gertmaine Princen

Amice,

De redactie van CONTRAST vroeg mij of ik vond dat er een monument voor wijlen Theo van Gogh opgericht moet worden.

In antwoord daarop heb ik verteld dat een monument voor de verdedigers van het Vrije Woord in Amsterdam, al bestaat, nl. het Van Randwijk-monument op het Weteringplantsoen dat jaarlijks door de enige nationale anti-fascistische 'demonstratie', nl. de Stille Tocht door Amsterdam op 4 mei, wordt aangedaan.

Als er behoefte bestaat aan een monument(je) ter nagedachtenis aan (de moord op) Van Gogh, wat dus tevens een waarschuwing aan andere relgieuze gekken in Nederland e.o. behoort te zijn, hoeft absoluut geen rekening gehouden te worden met de tere ziel van mogelijk gekwetsen, veelal afkomstig uit streken elders in de wereld waar de vrijheid van meningsuiting, drukpers e.d. niet bestaat en hen dus onbekend is. Dank zij het Vrije Woord kan in Nederland b.v. naast de Bijbel (het Boek van de meerderheid) ook de Koran (het Boek van een absolute religieuze minderheid) gedrukt en verspreid worden.

Wellicht is het aanbevelenswaardig het Van Gogh-herdenkingsmonumentje te wijden aan Voltaire, die immers al schreef: "Ik ben het volstrekt met u oneens, maar ik zal vechten voor uw recht te zeggen wat u wil", resp. Art. 7 GW te vermelden en daaraan toevoegen: 'ter nagedachtenis aan Theo van Gogh'.

Meer inspriratie is te vinden in "Het Handvest van de Vrijheid", in 1943 in Londen door Hare Majesteits Regering in ballingscxhap uitgegeven.

Het is aanbevelenswaardig dat een dergelijk Voltaire-Van Gogh monumentje ook door de moslims in Amsterdam e.o. wordt gesticht, waarmee zij kunnen aangeven dat zij de moord afkeuren, en de waarde van het Vrije Woord erkennen.

—
Tijdens de stadsvernieuwingstijd werkte een kleine Communiteit van de Zusters Ursulinen in de Indische Buurt e.o., eerst vanuit wat nu De Buurtwinkel is, later vanuit een gewone woning: tot zegen van velen in de Indische Buurt. De zusters zijn allang met 'pensioen' en genieten daarvan in een klooster. Zij zijn vanuit hun christelijke levensovertuiging voor tientallen moslim-gezinnen in de buurt jarenlang een onovertroffen steun & hulp geweest. Bejaard als zij nu zijn, maken de recente gebeurtenissen en dergelijke zgn. moslims hen angstig (zoals zovelen), en kunnen zij moeilijk begrijpen dat moslims zich nu tegen deze samenleving en dus tegen hen keren.

In antwoord op hun vraag hoe daarmee om te gaan, heb ik hen door-geleerd wat ik weer van een van mijn leermeesters, rabbijn Rodrigues Perreira, ooit heb geleerd.: "Beoordeel een religie nooit naar de daden van de gelovigen". Voor deze rabbinale les waren zij dankbaar en zij verzochten kmij die ook aan u door te geven. Bij dezen.

Jan Beerenhout azn