Het derde lijsttrekkersdebat vond plaats in Huize Lydia, aan het Roelof Hartplein 2.
Voorzitter: Frits Huffnagel (oud-wethouder Amsterdam, per november adviseur bij Berenschot)

Het derde en laatste lijsttrekersdebat werd geleid door Frits Huffnagels en ik kan de uitslag al bekend maken: the winner was Frits. Hij stal de show met de lijsttrekkers allerlei VVD-gerechten in de mond te proppen. Tevergeefs, niemand hapte. En ook de SP-Groen Links-PvdA lasagna werd door de kandidaten behoedzaam nog even onbeproefd gelaten. Beide vriendelijk kemphanen gaven geen krimp. Frist op zoek naar de verschillen, ziet u ze?. Zoek zelf.

De eerste vraag dan maar: waarom moet jij lijsttrekker worden van de PvdA.
Lodewijk begon uiterst politiek correct: “het is aan de leden”, maar dat wisten we wel: “ik denk dat ik kan helpen bij het vinden van de goede richting. Ik denk dat ik stemmen kan weghalen bij de VVD en ik denk dat ik met mijn fractie bewezen heb een PvdA geluid te kunnen vertolken dat vele mensen aanspreekt en dat toekomstgericht is.”

Het woord is aan Miep: “Ik heb inhoudelijk meer ervaring te bieden, hoewel ik de afgelopen 3 jaren voor de partij niet actief ben geweest. En.. ik ben een vrouw, dat lijkt me goed voor de PvdA.”
“Evaring en kennis gaat verder dan alleen luisteren, we moeten ook praten met de mensen, maar we moeten ook eens Nee durven zeggen. Het ontbreekt de bestuurders nog al eens aan uitleg, waarom we voor deze of de andere oplossing kiezen, waardoor er minder vertrouwen is in de politiek en in de PvdA.”

Lodewijk beaamt: “Het is van groot belang in begrijpelijke taal de doorsnee burger duidelijk te maken waarom hij/zij juist op de PvdA moet stemmen.”

Lodewijk gaat de tweedeling het meest aan het hart: “De armoede neemt toe. Het dreigt te gebeuren dat waar je geboren bent in de stad je toekomst bepaalt.” Hoe los je dat op?: “in stapjes, waarbij het belangrijkste is: helpen bij de opvoeding waar noodzakelijk en bestrijden van schooluitval.
Miep reageert met een voor de zaal iets te gemakkelijk: “het komt voornamelijk door het kabinetsbeleid.” Frits gniffelt en gooit wat olie op het vuur. Miep verklaart zich nader: “De gemeente mag niet aan inkomenspolitiek doen, een helehoop van de problemen zijn toe te wijzen aan zaken die het kabinet regelt, dat kan de stad niet veranderen. Het is een constant laveren langs de rand van de afgrond, maar de bstuurders zitten er niet alleen in, ook van de mensen wordt het nodige iniatief gevraagd.”

Frits bewijst zijn kennis van de PvdA door een mooi prioriteiten lijstje op de flipover te plaatsen met de keuzevraag: onderwijs, veiligheid, integratie, wonen, armoedebestrijding, terrorisme, werk en zorg. Wat is het belangrijste thema en wat doen we er aan als het aan u ligt?

Lodewijk geeft aan dat zoals hij al eerder zei, de Tweedeling een oorzaak is van vele problemen op de meeste genoemde terreinen, behalve misschien werk en zorg. Bestrijden van de tweedeling heeft topprioriteit.

Miep: Gelijk, maar àls ik moet kiezen kies ik voor integratie en werk. Ook de zorg (zeker met de vele veranderingen in het verschiet) verdient aandacht, De onderkant van de samenleving krijgt het flink voor zijn kiezen. In een wijk als Oud-Zuid (waar we te gast zijn) ligt die problematiek niet voor het oprapen. In de wijk waar ik woon is het dagelijkse kost. En Lodewijk komt uit een niet zo’n moeilijke wijk.

Lodewijk moet dit beeld even rechtzetten. Over zijn klei aan de schoenen is al het nodige gezegd en ik heb de schoenen van Miep zorgvuldig bestudeerd, maar`die waren inmiddels vast keurig gepoetst. Toch moet Lodewijk kwijt dat hij de laatse tijd elke week een dag de wijk in gaat en zich uitgebreid begeeft onder de burgers en werkers en zorgbehoeftigen en wie dan ook. Hij neemt daaruit punten mee, die hij onmiddellijk kan omzetten tot concrete daden: “Dat werkt erg goed”.

Het is nu de taak van Frits om te stoken in een goed huwelijk, hij grijpt zijn kans: Hoe ga je stemmen trekken in Zuid-Oost zonder Belliot.
Lodewijk is daar niet somber over, natuurlijk Belliot heeft het heel goeds gedaan, ze ging vaak door betonnen muren als dat moest. Veel power. Maar ik acht mij en de PvdA niet kansloos in Zuid-Oost

VVD’s stokpaardje: zit er beweging in de 30% norm voor sociale woningbouw bij de beide kandidaten:
Miep: “We gaan niet van dat standpunt af. Zeker niet met grote projecten. Anders bewerkstelligen we dat sociale huurwoningen alleen in achterstandswijken overblijven, en je weet waar dat toe leidt.”
Lodewijk is wat beter diplomatieker: “30% is natuurlijk geen doel, maar een instrument, dat je nodig hebt omdat je betaalbare woningen wil bouwen. Luister naar Griffith: jammer dat die mensen een aantal jaren geleden geen huis gekocht hadden, dan waren ze nu en stuk beter af geweest” Miep voegt er nog aan toe dat je op sommige plekken (bv Bos en Lommer ook best wat meer sociale huurwoningen mag verkopen, om een gezond evenwicht te vinden.

Frits is niet tevreden met deze antwoorden: “waarom nou toch die starre afspraak”. Het is meer een VVD fixatie dan een PvdA dogma. Als we met GroenLinks zouden regeren hebben dit soort afspraken niet nodig, die zorgen met ons heus wel dat er voldoende woningen worden gebouwd voor de lagere inkomensklassen.

Miep: “Daarnaast moeten we niet vergeten ook voor de middeninkomens voldoende huizen beschikbaar te maken. Ik denk dat tussen de 40-50% voor de middeninkomens moet worden gebouwd. De hogere inkomens hebben genoeg te kiezen op de woningmarkt.”

Coalitie Over links of over rechts: ook een terugkerend thema tijdens deze lijstrekkerstrijd. Miept neigt wat meer naar de linkse variant en Lodewijk wil de VVD binnen het college houden aldus de berichten die ik tot nu toe had opgevangen. Het ligt wat genuanceerder:

Miep: het is ten eerste afhankelijk van de verkiezingsuitslag. Ten tweede van de politieke programma’s. Ik zou een linkse meerderheid nastreven als dat mogelijk is en als de verkiezingsprogramma’s en de onderhandelingen dit mogelijk maken. In dat geval moet SP meer en GL in mindere mate toch wat water in de wijn doen. Doen ze dat niet, jammer dan.”

Lodewijk. De huidige coalialitie maak ik niet tot inzet van de verkiezingen. Ik kan het beste overeenstemming bereiken met VVD en Groen Links. Het zou van misplaatste arrogantie getuigen als ik mij al voor de verkiezingen vastleg op één coalitie. Afgezien van het feit dat we het inhoudelijk eens moeten worden.

Frits port nog even verder: Met een linkse variant is de PvdA altijd de meest rechtse partij die de andere moet zien tot realiteit te brengen.
Miep: “Ik betwijfel dat de PvdA in een rechtse hoek wordt gedrongen in geval van een linkse variant. Ze vervolgde met een uitspraak over GroenLinks, Parkeerbeleid en stukgebeten tanden, waarvan mij de strekking even ontging.

Lodewijk: relativeert de linksheid van de linkse partijen. “Ook Groenlinks heeft bijvoorbeeld Ahmed Aboutaleb in belangrijke gevallen niet gesteund. Maar je ziet dat de SP en GroenLinks aan het schuiven zijn. Maar ik blijf benadrukken dat Werk en vertrouwen van de werkevers in de stad in het college van vitaal belang is en dat vertrouwen neemt niet toe als de SP in het college wordt opgenomen.“
Bouwe Olij schiet Miep te hulp: “Er zijn ook de nodige vooroordelen ten aanzien van de SP, kijk maar in Nijmegen waar notabene een SP-er wethouder van financieën is en dat gaat prima.”

Miep is duidelijk: “als de SP niets wil doen om de werkgelegenheid te verbeteren dan kunnen ze niet deelnemen aan een nieuwe college, als het aan mij ligt.”

Over lijstverbinding met Groen Links worden de meningen uitgewisseld. Lodewijk ziet het nut niet zo: “In het ergste geval gaat een restzetel naar de VVD. En Miep moet er nog even op studeren. Samen de verkiezing in met GroenLinks is in ieder geval niet aan de orde.

Frits gaf het even op, het woord is aan de zaal: zoek de verschillen: Wat maakt lijstrekkerschap leuk/interessant:
De maatschappij verhardt, vindt Miep, verschillen in cultuur, geloof, ethniciteit neemt toe. Aan de overbrugging te werken is een mooie uitdaging.

Lodewijk raakt geinspireerd door de kleine tastbare dingen. Zo kwam hij bij een van zijn bezoeken in Zuid-Oost achter het feit dat een jeugdsportfonds niet genoeg middelen kreeg toebedeeld omdat het een concurrent van de gemeentekijke Stadspas zou zijn. “Het fonds liep tegen een muur en kwam er niet doorheen. Ik kan in mijn functie dan de poorten openen en tot een oplossing komen. De betreffende voorzitter van het fonds belt me nog regelmatig op om me te laten weten hoe het met het project gaat en vertrelt trots hoeveel kinderen er aan deelnemen. Dat geeft enorme voldoening.”

Frits haalt nog een VVD issue van stal. De stadsdelen discussie. De VVD`lijkt ongeacht de inhoud het principe “hoe minder hoe beter” te huldigen, wat vinden de dame en heer potentiele lijsttrekker?

Lodewijk: Het gaat om het inhoudelijk functioneren, er zijn beleidsgebieden die niet zo goed gaan, daarbij zou centraliseren een oplossing kunnen zijn. Voorbeeld is de leerplichtambtenaar en de openbare ruimte.

Miep is het daar niet mee eens: je moet uitzoeken waarom iets niet goed gaat en dat aanpakken. Het is niet a priorie duidelijk dat centraliseren wel goed werkt. Ik vind de huidige taakverdeling wel adequaat.

Lodewijk: en wat het aantal betreft, het zou best minder kunnen: “als ze via samenwerkingsverbanden de handen in een zouden slaan. Ik vind wel dat de deelraden (de politiek) beter en passender moet functioneren. Stadsdeelraadsleden zouden zich veel meer als onbudsman moeten opstellen en kort op de burger moeten acteren. Het is dus best denkbaar dat om die reden nog meer deelraden zouden kunnen komen met gerichtere rol. Sommige stadsdelen maken er soms een karikatuur van.” Hij noemt het voorbeeld van een stadsdeel waar er een informateur aan de pas moet komen om de rede weer terug te brengen tussen de “collegebanken”.

“Belangrijk”, betoogt Lodewijk, “is, dat voorkomen moet worden dat er onbegrijpelijke verschillen in de uitvoering, heffingen etc. ontstaan tussen de verschillende stadsdelen.”
Miep: “het gaat om het inhoudelijk functioneren, dat bepaalt of de aantallen dienen te worden gewijzigd en of centraal zaken dienen te worden opgelegd. Er zijn grote verschillen tussen de stadsdelen die verschillend handelen vereisen.”

De economie komt aan bod.
Lodewijk is zich bewust van de prangende vraag, zeker met de globalisering in het axchterhoofd; waar halen we de banen(groei) vandaan? “Door heel veel dingen te doen: de acquisitie van nieuwe bedrijven dient voortgezet te worden, de opleiding van de burgers dient beter te zijn, we moeten investeren in werk voor degene die geen normale baan kunnen krijgen door handicap of achterstand. Ik bracht laatst een bezoek aan SweetStore een project voor gehandicapte jongeren die een winkel runnen en darmee ervaring opdoen. Dat soort voorbeelden moeten ervoor zorgen dat ook zij niet langs de kant van de maatschappij hoeven te blijven staan.

Miep ziet een kans om naast hetgeen Lodewijk noemt extra aandacht aan de startende ondernemer te besteden. Frits vond weliswaar dat een ondernemer die er met alle regelingen die er binnen Amsterdam al bedacht zijn nog niet uitkomt het predikaat ondernemer niet waardig is. Maar de beide PvdA kemphanen hadden de indruk dat met name op het gebied van de snelheid waarmee vergunningen worden aangevraagd en de papierwinkel die er allemaal nodig is om te starten wel winst te behalen valt.

Lodewijk voegt toe: “Natuurlijk zijn er nieuwe initiatieven op het gebied van Life Science en Mode bijvoorbeeld, maar vergeet niet dat we de afgelopen jaren het meest verdiend hebben aan de kolenoverslag. Nieuwe dingen prima, maar we moeten niet de vertrouwde werkgelegeheid verwaarlozen.”

Het milieu is belangrijker dan de economie In Koor: “je moet aan milieuvoorschriften voldoen, that’s it” Lodewijk is wel geschrokken van de berichten rond het stof als gevolg van het verkeer over de A10. Ik merk dat mensen best wel wat ervoor over hebben om in een schonere stad te wonen.”

Schiphol: Waar moet de volgende baan komen:
Miep: In zee. Wat het kost, kost het.
Lodewijk: moeilijk probleem, er spelen meerdere vormen van vervuiling, waarvan een aantal oplossingen voor handen of in het verschiet liggen. Een definitef nee tegen een nieuwe landingsbaan kan ik op dit moment niet zeggen.

Andere maatregelen om het milieu te verbeteren:
Lodewijk: “ik heb me laten vertellen dat eenrichtingverkeer op de grote verkeersaders in Amsterdam al enorm zou kunnen helpen.”
Miep: “ik ben voor roetfilters op alle dieselauto’s die de stad inkomen.”

Verplicht werken bij uitkering, is dat een splijtzwam?
Beide vinden dat er best wel een tegenprestatie gevraagd mag worden bij een uitkering wanneer dat zinvul en praktisch haalbaar is. Lodewijk gaat verder: naast werk, iets meer loon en training in vaardigheid en kennis.
Miep vindt dat je de mensen wel moet blijven prikkelen om aan het werk te gaan, om bijvoorbeeld vrijwilligerswerk te gaan doen, je moet ze uitdagen en niet verplichten.

We komen te spreken over de jongerenproblematiek
Lodewijk: zo mogelijk het grootste probleem: geen gelijke kans, ook niet bij het vinden van een baan. Een hele reeks maatregelen moeten worden genomen:
1) de bijzondere bijstand inzetten waar dat mogelijk is
2) taalachterstand vroegtijdig signaleren en aanpakken, onder andere door voorscholen
3) Voldoende gediplomeerde docenten
4) Docenten moeten vaker op bezoek bij de ouders om te kijken of gesignaleerde problemen aan de opvoeding van de ouders te wijten zijn.
5) Inschakelen gezinscoach indien er problemen zich voordoen
6) Daarnaast mogen leuke dingen ook, zolang ze de tweedeling tegengaan.
We moeten ervoor zorgen dat het percentage dat nog te laag zit om aan de CITO toets mee te doen sterk verminderd (is nu 26%) Daaroim zet ik in op: “Kinderen eerst, die schandvlek moet weg!.”

Miep voegt fijntjes toe: “In overleg met de stadsdelen” Bij het kind intervenieren is uiteraard prima, maar we moeten niet vergeten iets aan het rolmodel tussen man en vrouw te doen in bepaalde culturele groepen in de stad. Ouders moeten worden geschoold om werk te kunnen vinden. Bedenk wel dat bij veel gezinnen schaamte overheerst om hulp te vragen, daar waar dat wel nodig is. Emancipatie is van groot belang.”

Discriminiatie op de arbeidsmarkt
Het onderzoek dat jl in het Parool stond sprak boekdelen. Onder gelijke omstandigheden en met gelijke kennis waren allochtonen vele malen slechter af bij het vinden van een baan dan hun autochtone schoolmaatjes. Lodewijk gaf aan dat de PvdA reeds voorgesteld had om met een zwarte lijst te komen: name and shame. “Ondernemend Amsterdam stond op zijn achterste benen.” Lodewijk vindt dat de bedrijven zich niet mogen verschuilen achter oneigenlijke argumenten. Miep vindt dat de sollicitanten die iets dergelijks overkomt wel er zelf werk van moeten maken om er achter te komen of hun etniciteit of cultuur de achtergrond is voor de weigering.

De actuele discussie: Scholen van 7 tot 7?
Lodewijk vindt het een goede gedachte om onderwijs en opvang meer in elkaars verlengde te combineren.
Miep: idee is leuk, maar je moet je aan de vele regels houden ten opzichte van de kinderopgvang, de kwaliteit moet gewaarborgd blijven dus dit idee roepen is een, zegge hoe je dat daadwerkelijk gaat invoeren is twee.

Hoe gaan jullie het debat aan met Potentieel Lijsttrekker Oudkerk:
Miep: op inhoud
Lodewijk: vrolijk

Tot slot:
Veel gelachen vanavond, geen echte tweestrijd waar de spetters vanaf vlogen, dan kan ook niet want de beide kandidaten respecteren elkaar en erkennen elkaars sterke kanten. Bloemen en een fles wijn voor de debaters, hulde aan de gespreksleider, die nog een gaatje in zijn agenda had kunnen vinden: “Ik had toch even niks om handen, wordt dat wachtgeld toch nog ergens nuttig besteed”
Het werd stilaan etenstijd: Aan u de keus tussen deze twee smaken uit dezelfde keuken.