Christenen die niet in de hemel zitten

Een doodgeboren moslim komt direct in de hemel. Als ongeboren katholiek kom je echter in het voorgeborchte. Dat zit tussen de hel en de hemel in. Dat heeft te maken met de doop. Doodgeboren kinderen kunnen niet gedoopt zijn. ‘Het is immers het sacrament van de doop dat een mensenkind de principiële toegang verleent tot het christendom, en dus tot de hemel.’ Dat meldde de Volkskrant vandaag.

Vervelend.
Beetje clementie is wel op zijn plaats.

Dat vond de katholieke kerk ook. En dus verzonnen ze er iets op. Een commissie. Die gaat een oplossing vinden om die kinderen uit het voorgeborchte te halen. Een soort Generaal Pardon. Maar nu gaat het niet om 26.000 gezichten, maar miljarden onschuldige baby’s. Als de hemelpoorten voor deze groep morgen opengaat, is de hemel net zo vol als de Kalverstraat op een koopzondag.

De reden voor die operatie is simpel. In Afrika strijdt het christendom met de islam. ‘De vraag naar de bestemming van hun zieltjes is daar urgent’, aldus de Volkskrant.

Dit bericht houdt me al de hele dag bezig. Hoe is de stemming in het voorgeborchte? Staan er al ouders bij de hemelpoort om hun kinderen te verwelkomen? En hoe zit het met dat andere voorgeborchte? Er zijn er namelijk twee. Eentje met doodgeboren kindertjes en een ander met mensen die vóór de geboorte van Christus leefden en dus buiten hun schuld niet gedoopt zijn en dus niet in de hemel kwamen. Mensen als Homerus, Plato, maar ook Bijbelse figuren als Abraham, Mozes en David hangen daar rond.

Zo’n krantenbericht relativeert het hele leven. AOW, WAO, hypotheekrenteaftrek. Waar lullen we over als er nog miljoenen kinderen rondzwerven in het voorgeborchte. Ze zitten weliswaar niet in de hel. Maar echt plezierig is het er niet.

Morgen spreekt de commissie van de Paus een oordeel uit. Wereldnieuws. Lijkt me. Maar de PvdA pikt het niet op. Die zijn bezig met de Turken. Met de Armeniërs. Of ze hangen voor de televisie en kijken naar Talpa waar een moeder haar kinderen verwaarloost.

Ik wil acties zien. Schriftelijke vragen. Moties van wantrouwen. Donner, Balkenende, maar vooral mevrouw van der Hoeven naar de Kamer roepen. ‘Is het waar, van die arme kinderen?’ En wat denkt u daaraan te doen? Bent u het met de PvdA eens dat deze statenloze kinderen in het voorgeborchte ook rechten hebben? Ook moet de PvdA een overtuigde katholiek als Maxim Verhagen aan zijn staart trekken. ‘Waarom staat dit niet in jullie verkiezingsprogramma?’