Recensie: ‘Een handleiding in anders denken!’

door Redactie op 9 juli 2007

Daar was ik wel aan toe. Een handleiding voor de toekomst, Ideeën voor een nieuw Nederland (Bert bakker, 15 euro) schotelen Marc den Hertog en Marcel Duyvestijn in het kielzog van Lux V. ons voor. De trotse redacteuren signeren mijn nog warm bedrukt exemplaar. Ze zijn zichtbaar blij met de belangstelling, maar ook bescheiden. Ze schromen te worden gefêteerd door de weer van stal gehaalde meester van het interviewdebat, Martijn-ik-ben-niet-van-Lux-Voor-Greve en geven elkaar en andere LuxVoorianen alle credits. En terecht, een boek met bekende maar ook nieuwe en vooral betere ideeën gelardeerd met rake observaties. Iedereen uit de scène lijkt aanwezig, het is te druk bij de bar, ik mis alleen Nabil, de vader van de gedachte, met zijn charmante stem en omfloerste armbeweging.

Een argeloze voorbijganger wordt als de Man-In-De-Straat het boek in de hand gedrukt. Een opmaat voor een avond keuvelen over mislukte vernieuwingsbewegingen. Goedbedoelde adviezen, lovende woorden. Lux Voor past in de traditie van de verlichting en het is niet nixs.

Maar toch er is ook kritiek. In alle varianten werd die avond de vermeende achilleshiel blootgelegd: te lief, te vrijblijvend, te bescheiden, te partij-overkoepelend en te weinig belust op macht. Maud van de Wiel verweert zich dapper, maar gaf ook toe dat LuxVoor worstelt met dat dilemma. Niet nodig, het is de kracht van Lux Voor, geenszins de zwakte.

Ik heb Lux Voor tot en met de Participation-conventie (vorig jaar juni) meegemaakt. Het resultaat zo netjes in een boekje verwoord is toch verrassend inspirerend. En dat blijft het, zolang daar maar geen partijpolitiek, marketingmachines en “poll”-positions aan worden verbonden. Elk redelijk mens wil best van scratch denken, maar zijn verworven toestand weerhoudt hem om uiteindelijk omwille van deze out-of the box ideeën de relevante hokjes op het stemformulier rood te kleuren. Elke stroming binnen de politiek volgt zijn eigen routeplanner en zo hoort het ook. Die routes te verbinden leidt tot botsingen of eeuwige routondes.

Deze vernieuwende ideeën verdienen partijoverstijgend te worden besproken, uitgedaagd en te worden meegenomen in het dagelijkse politieke handwerk, ieder met zijn eigen Lux Voorkeur. Zoek niet naar realiseerbaarheid maar naar het gemeenschappelijk doel. Lux Voor moet niet op zoek naar consensus over de weg maar op zoek naar openingen voor taboes en een heldere formulering van het doel en het waarom. Laat de partijen zorgen voor hun routeplanning, want daar zullen de LuxVoorstanders zich niet in kunnen, hoeven en moeten vinden.

De PvdA en de andere partijen kunnen met deze “handleiding in anders-denken” hun voordeel doen. Zij zullen ervoor moeten zorgen dat op de echte taboes antwoorden op tafel komen. Zij zijn aan hun stand en de kiezer verplicht routes te plannen. Lux Voor kan de partijen en de samenleving dwingen mee te denken over een nieuw Voorland en alternatieven aanreiken voor de weg erheen. Dan wordt snel duidelijk wie hier in stilstaand troebel water blijft vissen en wie zich in gezwinde vaart der volken Lux Voorspoedt.