Aanstaand weekend zijn het de open monumentendagen. Een geweldige gelegenheid om als Amsterdam volop je deuren te openen en iedereen mee te laten genieten van al dat moois dat Amsterdam te bieden heeft, maar normaliter achter gesloten deuren blijft of minder met het accent op het zijn van monument wordt gepresenteerd. En een goed moment om als woordvoerder monumenten van de PvdA Amsterdam een column voor de site te schrijven.

Amsterdam is gelukkig een levende monumenten stad. Een monumentenstad die natuurlijk zijn oorsprong en identificatie heeft met de Amsterdamse binnenstad en de grachtengordel. Dat is ons paradepaardje. Onze Amsterdamse en nationale trots. Niet voor niets kent iedereen Aan de Amsterdamse grachten, heb ik heel mijn hart voor altijd verpand, Amsterdam in mijn gedachten, als de mooiste stad in ons land. Het is dan ook heel goed dat dit college en daarbinnen de PvdA wethouder Herrema zich enorm inspant om de Amsterdamse grachten de Unesco Werelderfgoedstatus te laten krijgen.

Als woordvoerder Monumenten van de PvdA Amsterdam zie ik monumentenzorg breder dan de binnenstad. Toen ik van de zomer in Barcelona was met mijn gezin viel mij op hoe daar de Modernista en Antoni Gaudi verweven waren door al hetgeen Barcelona is. In ieder geval als toerist kun (en wil) je er niet omheen. In elke toeristengids de Modernista en Gaudi gebouwen, wandelingen etc. etc. Toen we moesten wachten op het vliegtuig om weer naar Amsterdam te vertrekken gingen we voor de aardigheid is nakijken in gidsen over Amsterdam wat daarin stond over onze eigen Modernisten namelijk de Amsterdamse School. Welnu veel verder dan het Museum Het Schip kwam de Capitool compact gids niet. Ik bedoel maar. Ik vind dat we de Amsterdamse school veel meer in cultureel en toeristisch opzicht voor het voetlicht kunnen brengen en als Amsterdams product in de city marketing een plek kunnen geven.

Als PvdA hebben we een discussienotitie uitgebracht onder de naam Amsterdam prachtstad, waarbij we oproepen tot een debat over hoe en wat we bouwen en voor en met wie. Waarin we aangeven dat we als volksvertegenwoordigers een verantwoordelijkheid hebben om zo te bouwen dat generaties na ons evenveel plezier beleven aan de door ons neergezette wijken als wij onze voorouders dankbaar zijn voor hun nalatenschap als de binnenstad of de Amsterdamse schoolwijken van Berlage, Wibaut en De Miranda. We hebben direct schriftelijke vragen gesteld over de Van Houten monumenten in de Jordaan (de Van Houten monumenten zijn huizen in de Jordaan, waarbij de door de gemeente ambtenaar Van Houten begin 20e eeuw geredde voorgevels van oorspronkelijke woningen in de Jordaan, die moesten worden afgebroken vanwege onbewoonbaarheid, hergebruikt zijn als voorgevel van modernere woningen gebouwd in de jaren twintig) toen er sprake van was dat een aantal van deze woningen in een gevarencategorie zouden kunnen komen. En bij de besprekingen over de vernieuwingen die nodig zijn in de westelijke tuinsteden hebben we aangegeven er zeer aan te hechten dat de geïnventariseerde Parels van Nieuw West als te handhaven iconen en symbolen van Nieuw West niet gewild zou moeten worden dat deze gesloopt zouden kunnen worden. Ook bewoners van deze wijken moeten hun monumenten kunnen beleven en er hun trots aan kunnen ontlenen en met het voor het voetlicht brengen van deze monumenten maak je ook anderen nieuwsgierig om deze wijken te gaan bezoeken. Daarom is het ook goed dat er nu een deel van Nieuw West tot Van Eesterenmuseum is bestempeld. Want ik ben ervan overtuigd dat door dit soort kennismakingen met de schoonheid en de deugden van een wijk als Nieuw West je omslag in vooroordelen realiseert, maar ook mensen van buiten de wijk zelf nieuwsgierig maakt om het eens met eigen ogen te gaan beschouwen. Ook bij de discussie over de Prachtwijken (zeg maar de Vogelaarwijken) beoordelen wij de plannen of er aandacht voor zeg maar de nieuwe monumenten, iconen voor een wijk die belevings en herkenningspunt voor de buurtbewoners zijn. En in de raadsnotitie met de titel Een netwerk van postzegels: sociale ontmoetingsplekken geven wij ook tal van mogelijkheden aan om monumenten, kunst en (semi) openbare ruimte veel meer met elkaar te combineren en tot nieuwe als het ware open ruimte monumenten te gaan worden. We hebben al een paar goede voorbeelden in de stad, denk aan de Hans Snoek fontein op het Leidseplein of de fontein aan de Hoge Weg.

Deze zomer hebben we ook schriftelijke vragen gesteld over mogelijke plannen van het stadsdeel Oud Zuid om op de plek van roeivereniging De Amstel aan de Hobbemakade nieuwbouw te plegen voor het stadsdeelkantoor. Het gebouw van de roeivereniging is van de architect Staal en een prachtig voorbeeld waarbij plek en gebouw bij elkaar horen en ook voor veel Amsterdammers een herkenbare plek is.

Het initiatief Nieuw leven voor oude gebouwen, die zich als beweging recentelijk heeft gepresenteerd en waarover AT5 een serie maakt sta ik helemaal achter. Mensen maken de stad. De tijd maakt de stad. Gebouwen geven functies aan de stad. Elke tijd heeft zijn mensen met hun wensen, gebouwen en functies. Laten we dat koesteren.

Kortom ik span me in om de monumentenzorg op de politieke agenda te zetten en te houden. Uw steun daarbij is wat mij betreft meer dan welkom.