PvdA Amsterdam Centrum

Columns

Dicht bij het vuur van Karina Content

Zo 11 Nov 2007 - Marcel Duyvestijn

Karina Content, voorheen Schaapman, is terug op het stadhuis. Een half jaar lag ze er uit. Een burn out. Te veel hooi op de vork. Nu staat ze weer te trappelen. Eind november krijgt ze van het maandblad OPZIJ de Hariët Freezerring voor haar rol voor het feminisme.

Een wijf om intens trots op te zijn.

Content is een raadslid zoals je er meer in je fractie wilt hebben. Als zij een onderwerp in handen neemt, glibbert het er niet zomaar weer uit. De problemen die zij bij de kladden pakt, worden als een oude auto helemaal uit elkaar gehaald, elk onderdeel wordt apart bekeken. Dan komt het moment om alles weer op de plek terug te leggen. Als je dat ziet, is het echt genieten. Dan straalt ze. Dan is het warm om haar heen. Dan loopt ze met haastige stappen door het stadhuis, zwaait, gebaart en spreekt continu met een overslaande stem. Eigenlijk loopt ze dan voortdurend met een zwaailicht op haar hoofd.

Passie. Veel politici in Nederland hebben dat. Als je echter in je fractie 20 Karina’s hebt, wordt het een kakofonie. Je hebt ook ‘een ambtenaar’ nodig. Je hebt ‘de straatvechter’ nodig. Je hebt ‘de professor’ nodig. Je hebt de ‘cynische lapzwans’ nodig. En je hebt ‘de infiltrant’ nodig.

Karina Content is een mengeling van ‘de ambtenaar’ en ‘de infiltrant’. Ze zoekt alles tot in het gaatje uit en tegelijk zit ze ook buiten het stadhuis tot in haar teennagels in haar onderwerp. Beide rollen vult ze als een pitbull in. Die combinatie is uniek.

Andere infiltranten.
Ahmed Marcouch natuurlijk. Overal te zien. Overal handelend. Een zwaailicht van het mooiste soort.

Fatima Elatik, nu wethouder in Zeeburg, is ook dagelijks op straat te vinden. Als er een opstootje is, hangt ze de hele dag rond. Praten, zalven, masseren.

Of anders Job van Amerongen. Toen de Diamantbuurtrellen dagelijks voorpaginanieuws was, zat het voormalige deelraadslid een paar nachten in een portiek om te kijken wat er allemaal gebeurde.

Als je elke steen in jouw gebied kent, heb je recht van spreken. Dan krijg je meer voor elkaar dan de politicus die met de plattegrond in de hand vraagt wat nou eigenlijk het probleem is. ‘Hallo, bent u nou een hangjongere?’

Het kost alleen nogal veel tijd. En energie. Marcouch zie je ook steeds vermoeider uit zijn ogen kijken. Als je, zoals hij, met meer mensen praat dan ik in een mensenleven doe, ligt overwerktheid op de loer. Fatima Elatik lag ook vaak een weekend lang slap en uitgeteld op de bank als ze weer een tijdje te veel had ‘rondgehangen’ op straat.

‘Op een gegeven moment zegt het lichaam ‘ho’. Dat zei Karina Schaapman tegen me. Zo gaat dat met politici die door muren breken en die met vuurwerk bezig zijn alsof het elke dag oud en nieuw is. Die stoppen nooit zelf. Die worden gestopt.

Tot januari geeft ze zichzelf enige rust. ‘Daarna ga ik weer vol gas’, zei ze gisteren. Weer zag ik die ogen opvlammen. Weer zag ik die handen tot vuisten ballen. Weer zag ik de vrouwelijke Bokito die het apenhok wil verbouwen tot een rechtvaardig huis.

Ik werd helemaal blij dat ik dicht bij het vuur mocht zitten.

• Klik hier voor de uitzending van EO's Elfde uur met Karina Content

  ---

  
  Marcel Duyvestijn is beheerder en columnist van deze website en andere media, waaronder De Echo, LuxVoor en Intermediair. Deze column verscheen eerder op de website van Intermediair Publieke Zaken. Zijn meningen weerspiegelen niet de standpunten en ideeën van fractie of partij.