PvdA Amsterdam Centrum

JS Colums

Ahmed Marcouch: onze onorthodoxe held

Zo 6 Dec 2009 - Jonge Socialisten Amsterdam

Ahmed Marcouch: onze onorthodoxe held

De kerntaak van de sociaal-democratie is emancipatie. Verheffen middels onderwijs, werk en wonen. Maar ook cultureel verheffen. Mensen een ruimere blik verschaffen. Mensen prikkelen. Mensen over hun schutting laten kijken.

Er zijn PvdA'ers die vooral in de eerste categorie opereren. Ze doen goed werk, bouwen huizen, maken scholen beter en zorgen voor banen voor iedereen. En er zijn PvdA'ers die zich juist focussen op het culturele verhaal. Die - met kunst, boeken of debat - mensen willen prikkelen en zo verandering teweeg willen brengen.

Wij kennen weinig mensen waarbij die twee kanten van de sociaal-democratie zo samen geklonken zijn als bij Ahmed Marcouch. Het is onze Ahmed die als lokaal bestuurder zijn stadsdeel veiliger maakt, bewoners meer bij het bestuur betrekt, onderwijs verbetert en meer jongeren aan het werk krijgt. En het is diezelfde Ahmed die mensen aan het denken zet. Die prikkelt. Die vragen stelt. En die onbespreekbaarheden bespreekbaar maakt.

Confrontatie
Ja, Marcouch polariseert en confronteert. En dat is maar goed ook. Juist door polarisatie en confrontatie komen we verder. Het legt de vinger op de zere plek, ontlokt discussie en het doorbreekt de stilte van de zwijgzame massa. Polariseren betekent het blootleggen van de verschillen, een noodzakelijke voorwaarde voor een goed debat. Confronteren betekent dat mensen de werkelijkheid, die zeker in Slotervaart niet altijd even rooskleurig is, onder ogen leren zien en hun eigen verantwoordelijkheid nemen.

Een progressieve partij komt op voor mensen die willen, maar vraagt ook iets terug. Marcouch steekt zijn hand uit en biedt hoop voor een andere samenleving, maar hij vraagt van zijn bewoners ook om verantwoordelijkheid voor hun eigen leven en omgeving te nemen. Dat klinkt niet altijd even fijn.

Wat Marcouch zo speciaal maakt is dat hij deze uitspraken doet vanuit zijn rol als lokale bestuurder. Juist door met zijn poten in de modder te staan krijgt hij elke dag feedback op zijn uitspraken, en voelt hij als geen ander wat er leeft in de buurt. Niet alleen welke maatregelen werken of niet, maar ook waar ideeën vastroesten en mensen beklemd raken in culturele vooroordelen.

En ja, dan domineert hij als lokaal bestuurder af en toe het landelijke nieuws. Dat is niet erg. Dat is juist schitterend. Dat laat zien dat de PvdA niet enkel die partij van de studieboeken en achterkamertjes is. Dat laat zien dat de emancipatie niet zoals D66 enkel tot de grachtengordel wil beperken, maar dat we ook in Slotervaart de hoop nooit op zullen geven om ook daar voor iedereen een vrije situatie met gelijke kansen te bieden.

Liever soms uit de bocht dan immer geradeaus.
Zijn we het dan altijd met Marcouch eens? Nee. Sommige proefballonnetjes zouden wat ons betreft niet uitgevoerd hoeven worden. Maar daar gaat het niet om. Juist door onorthodoxe maatregelen voor te stellen kunnen de vastgeroeste beleidsmaatregelen vernieuwen. Dat maakt het debat in onze partij los, en zorgt ervoor dat we niet voor eeuwig met hetzelfde gereedschap blijven opereren. Mede door Marcouch zijn spijbelteams die jongeren van de straat plukken helemaal niet vreemd meer, en is de utopie van een homo-cafe in Slotervaart dichterbij gekomen. En denken we opnieuw - met een frisse blik - na over de plaats van religie in onze samenleving.

Bestuurders, Marcouch dus ook, zijn gelukkig geen alleenheersers die alles kunnen uitvoeren wat ze bedenken. Maar als niemand iets roept verandert er nooit iets. Juist uit de chaos komt het mooiste voort. Leve de onorthodoxie. Wij vliegen liever af en toe uit de bocht, dan dat we altijd stil blijven staan.

Meer Marcouch voor Amsterdam
Wij, als Jonge Socialisten Amsterdam, zijn ongelofelijke trots op onze bestuurder in Slotervaart. Deze man moet in Amsterdam blijven.

Micha Lubbers - student geschiedenis en voorzitter jonge socialisten in Amsterdam
Arne Mosselman - student sociologie en jonge socialist in Amsterdam